കുരുതി

നവമ്പറിലെ ആകെ മൂടികെട്ടിയ ഒരു തണുത്ത വൈകുന്നേരം. ശ്രീനഗറിലെ ഗലികളില്‍ അലഞ്ഞ ശേഷം ദാല്‍ തടാകക്കരയിലെ മുഗള്‍ ഗാര്‍ഡന് മുന്നിലെത്തി. ഗാര്‍ഡനില്‍ കയറിയില്ല. മലയടിവാരത്തിലൂടെ കുറേ നടന്നു.ശ്രീനഗറിലെ തദ്ദേശിയര്‍ പട്ടാളക്കാരാണെന്നും തോന്നും, അത്രയും തോക്കുധാരികളാണ്. റോഡിലും, തടാകത്തിലും, വീടിന് മുകളിലും ഒക്കെ. ഗലികളിലെ തൊട്ടുരുമ്മി നില്‍ക്കുന്ന വീടുകള്‍ക്ക്‌ പകരം വലിയ കവാടങ്ങളുള്ള വീടുകളാണ് മലയടിവാരത്തില്‍ മുഴുവന്‍. ആ മലകള്‍ക്കും അപ്പുറത്ത് എന്തായിരിക്കുമാവോ. വലിയൊരു താഴ്വരയായിരിക്കും, അതിന് നടുവിലായി വലിയൊരു തടാകമുണ്ടാകും. തടാകത്തിന്റെ മറുകരയില്‍ ഇടതൂര്‍ന്ന്‌ നില്‍ക്കുന്ന ചിനാര്‍ മരങ്ങളുടെ പ്രതിബിംബം തടാകത്തില്‍ കണ്ടു.

മഴ പെയ്താലോ തിരിച്ചു നടക്കാം എന്നു കരുതി ഒരിടത്തു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വലിയ മതിലിന് നടുവിലെ ചെറിയ വാതില്‍ തുറന്ന്‌ ഓടിവന്ന് ഒരു കുട്ടി കാശ്മീരിയില്‍ എന്തോ ചോദിച്ചു. എന്താണാവോ ഈ കുട്ടി പറയുന്നത്‌ എന്ന് ആലോചിച്ച്‌ നില്‍ക്കുന്നതിനിടയില്‍ റോഡീന് എതിര്‍വശമുള്ള വീട്ടിന്റെ ടെറസില്‍ നിന്നും തോക്കുപിടിച്ച പട്ടാളക്കാരന്‍ ‘മദര്‍ ** , വോ തെരെക്കോ കശ്മീരി ലഗാ, ഹിന്ദി മേ ബോല്‍ സാലേ’എന്ന്‌ ദേഷ്യത്തില്‍ ഒച്ചയെടുത്തു. എന്നും കാണുന്നതും കേള്‍ക്കുന്നതും കൊണ്ടാകാം, പേടിച്ചു എന്നൊന്നും തോന്നിയില്ലെങ്കിലും ഒച്ചകുറച്ച് പതുക്കെ ഹിന്ദിയില്‍ ആ കുട്ടി ചോദിച്ചു, ‘ബയ്യാ ആപ്‌ മെഹന്ദിവാലാ ഹെ?’.

‘നെയിയെ ബേട്ടാ‍’ പറഞ്ഞ് തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ സങ്കടം തോന്നി.ഒന്നുമറിയാത്ത ഒരു കുട്ടിയോട്‌ ഇങ്ങനെയാണോ സംസാരിക്കേണ്ടത്?

ഇന്നേക്ക്‌ പതിനാലായി, ആ കുട്ടിയെ വീണ്ടും ഓര്‍മ്മ വന്നു.